Nieuwe soloplaat Paul Stanley van dubieus allooi

Oké, dit is edelkitsch. Maar bij vlagen tamelijk goed uitgevoerd. Met veel gevoel voor authenciteit. Zowel qua instrumentatie als voor wat betreft de klank van de opnamen. Puur en met op sommige nummers een correcte livefeel. Uitstekende zang, van een man die al jaren loopt te leuren met deze plaat. Of er in ieder geval eind vorige eeuw al aan is begonnen. Alleen, die lengte: 33 minuten. Dat kan echt niet in deze tijd. Kon al niet in het vinyltijdperk. En dat voor een prijs die hoger ligt dan die van de meest recente Tool. Om maar een verschil te noemen.

Maar hij is af en toe best te pruimen, zij het zo wisselvallig als een Kiss-album. Zelfs zijn debuut uit 1978, een van de beste Kiss-platen ooit, is evenwichtiger dan zijn opvolger. En duurt langer!

Live To Win opent sterk met het titelnummer en vooral het tweede Lift, volgens de sticker op het hoesje ook single. Mooi gitaarwerk over een solide en groovende ritmesectie bestaande uit drummer Victor Indrizzo en bassist Corky James. Later op het album wordt de viersnaar ter hand genomen door onder meer Sean Harley en oud-bandmaatje Bruce Kulick.

De plaat kent ook wat clichématige zwakkelingen. Zoals het niet van Oooh yeah’s gespeende Bulletproof en het door Desmond “Duh-du-duh duh-du-duh” Child meegeschreven All About You. Ook de daaropvolgende ballade is werkelijk zum kotzen. Stanley komt even sterk terug. It’s Not Me rockt lekker weg, maar het tweede soloalbum zakt dan weer in met het jaren nul-equivalent van Stanleys zwakste nummers uit de jaren tachtig en negentig. Afsluiter Where Angels Dare lijkt erg op Goodbye van zijn eerste soloelpee. Niet onaardig. Maar jongens, 33 minuten voor een schijfje waar tachtig minuten muziek op kan. Ik zou hem lekker downloaden.

De funkgod is niet meer

Van straatschoffie naar de belangrijkste zwarte man van Amerika, van schoenenpoetser naar superster. James Brown leefde de 'American dream' zoals velen hem gedroomd hadden. Eergisteren op eerste kerstdag 2006 overleed hij, 73 jaar oud. Een heuse muzieklegende is gestorven. Helaas een legende die al dertig jaar doorgebakken en taai is.

De mythe van James Brown had er heel anders uitgezien als de man in 1975, vlak voor de grote doorbraak van de disco, het loodje had gelegd. Vanaf dat moment begon de strijd. Vanaf 1956 had Brown hit na hit gescoord, soulhistorie geschreven en toekomstmuziek op de kaart gezet. Hele volksstammen bezochten zijn liveshow, de James Brown Revue. Maar plotseling kreeg het Amerikaanse publiek meer interesse in dansen dan in muziek. Een diskjockey die plaatjes draaide en een glitterbol die rondjes draaide in een hippe danstent was genoeg voor een fijne avond. Who needs a band? En daar zat James dan, met zijn grote groep geniale muzikanten aan zijn zij, vrezend voor een faillissement.

Toen ging het fout… Brown probeerde mee te gaan in de stroom van discodeuntjes en bracht zelfs een LP uit waarop hij zichzelf 'the original disco-man' noemde. Pardon? Disco was een heel vies woord in die tijd, zeker onder funkliefhebbers. Funk was vet, disco was suf, funk was creatief, disco was eendimensionaal. De funkband Funkadelic had zelfs als missie: 'rescue dance music from the blahs'. Deze 'blahs' stonden voor ongeïnspireerde discodeuntjes. Funk was zoveel meer dan dat!

The harderst working man in showbusiness zonk vrij snel af naar een bedenkelijk niveau. Begin jaren tachtig werkte hij zich op een slimme manier in de schijnwerpers. Hij speelde een soulvolle prediker in de baanbrekende muziekfilm The Blues Brothers. Het gelikte poplied dat hij in de vierde Rocky-film zong, Living In America, werd een grote hit, maar liefhebbers van rauwe funk kromden hun tenen.

Rappers en dj's haalden in de 80's veel inspiratie uit de vette funk die JB bracht in de jaren zestig en zeventig. Zo zijn de hits 'Rebel Without A Pause', 'Public Enemy No. 1' en 'Fight The Power' van rapgroep Public Enemy volledig opgebouwd uit James Brown-samples. PE-voorman Chuck D zei in een interview met CNN: 'Luister naar zijn muziek. Niemand was zo funky als James Brown. Niemand kwam zelfs in de buurt.'

En zo is het. James is de god van de funk. Met de kreet 'this is a hit' blies hij leven in deze nog niet bestaande muziekstroming, anno 1965. Hij speelde met zijn band het nummer 'Papa's Got A Brand New Bag' achter in een tourbus. De bandrecorder liep en historie werd geschreven. De platenmaatschappij was echter nog niet klaar voor deze bom. 'Papa' had een traag, stroperig ritme en het nummer duurde zeven minuten vanwege de stevige solo's van de blazerssectie. Bij het afmixen besloot de platenbaas het nummer een flink tandje te versnellen… en in te korten tot drie minuten. Deze vreemde versie werd inderdaad een dikke hit.

Maar de funk was niet te stoppen. Na de wereldhit 'I Feel Good', gestoeld op hetzelfde ritme als de versnelde 'Papa', was het tijd om de ultieme blauwdruk voor funk op plaat te zetten: Cold Sweat. Het aftellen van James klinkt wat schor, wat lijzig. Maar bij de vierde tel leeft zijn stem op. De muzikanten komen binnen zonder kloppen op de eerste maat. Het drumpatroon is verfrissend, de baslijn aanstekelijk. De toeters toeteren een simpel maar doeltreffend thema. Zodra JB begint te zingen is het lied compleet. Zo'n vijf minuten lang beleeft de luisteraar een fijne groove. En dan gebeurt het. Na een zalige saxofoonsolo brult de meester 'Let's give the drummer some'. De bandleden juichen dit plan toe met een welgemeend 'yeah'. James roept tussen de laatste flarden saxofoon door nog even 'You got it drummer'. Alle andere muzikanten stoppen met spelen en de trommelaar gaat los.

Deze solo is de basis van de funk. De muziekstijlen hiphop, hiphouse, jungle en urban zouden niet bestaan zonder deze stokslagen. Acht volle maten lang geeft de drummer een lesje ritme waarvan menig muziekdocent moet likkebaarden. Dan valt de bassist in. Hij houdt het puur en simpel door de verslavende groove te spelen. James slaakt wat kreten om het geheel nog een tikkie funkier te krijgen. En dat lukt hem, zoals altijd. Als de blazers hun partij weer starten, is het lied weer helemaal opgebouwd, steen voor steen.

James Brown zou James Brown niet zijn als het daarbij bleef. De funkgod heeft namelijk nog een bloedstollende apotheose in petto. Aangekomen bij het refrein van Cold Sweat trekt hij alle registers open. 'When you kiss me', gilt hij. En nog eens, en nog eens. Hij komt nog maar nauwelijks uit zijn woorden, lijkt het. Dit is een man in trance, die de grenzen van zijn stem kent, maar toch wil kijken of hij nog meer geluid kan maken. Tussen de krijsen door meldt hij zijn band kalm dat ze het refrein moet blijven spelen: 'Keep it right there'. James is nog niet klaar. 'I can't stop singing!' Hij brult het naar de hemelen. Steeds hoger, steeds harder. De laatste kreten perst hij er werkelijk uit. Die uithalen, die wanhoop, die passie, ik zweer je: deze man sterft.

Gastbijdrage:
© 2006 Vincent Mirck
Journalist/tekstschrijver/zanger/muziekliefhebber

Goed plan mislukt

Vrijdag 22 december:

Gelijktijdig orgasme voor wereldvrede
AMSTERDAM - Het is vrijdag Global Orgasm Day. De Amerikaanse initiatiefnemers hopen om 16.00 uur Nederlandse tijd met een gelijktijdig orgasme van zo veel mogelijk mensen 'het energieveld van de aarde positief te beïnvloeden'. Dat zou uiteindelijk moeten leiden tot wereldvrede. Volgens Donna Sheehan en Paul Reffell is bewezen dat positieve gedachten van grote groepen mensen het energieveld van de aarde kunnen beïnvloeden.

Door de vele gelijktijdige orgasmes zou een ongekend grote hoeveelheid 'positieve, vreedzame energie' vrijkomen. Vooral mensen die in oorlogsgebieden leven, worden aangespoord mee te doen. Een steentje bijdragen aan een vredige kerst kan volgens de initiatiefnemers samen met een partner, maar ook alleen. Sheehan en Reffell zijn oprichters van vredescollectief Baring Witness en protesteerden eerder al naakt tegen oorlog.

(c) Novum Nieuws

Zondag 24 december:

Ethiopië bombardeert Somalische stad
AMSTERDAM - Ethiopië heeft een grote aanval geopend op militante islamisten en buitenlandse terroristen in buurland Somalië. Zondag bombardeerde het leger met gevechtsvliegtuigen de stad Belet Weyne. "Na al te lang geduldig te hebben afgewacht, gaat de regering van Ethiopië nu in de tegenaanval", zegt een woordvoerder van de regering.

Bij de aanval zijn zeker vijf straaljagers ingezet, verklaarden ooggetuigen. Gevreesd wordt dat de aanval uitloopt op een regionale oorlog in de Hoorn van Afrika, in het oosten. In Belet Weyne, in handen van de Somalische militante islamisten, werden een weg en een opleidingskamp voor militante islamieten geraakt. Tegelijkertijd vochten de islamisten zondagochtend met troepen die de uit de hoofdstad Mogadishu verdreven Somalische Federale Overgangsregering steunen. Daarbij werden tanks en mortieren ingezet. De recente gevechten duiden op een escalatie van het conflict.

De militanten willen Somalië regeren volgens streng islamitische wetten. Zaterdag riepen ze moslims op de heilige oorlog tegen de Ethiopische troepen te steunen. Ethiopië is een overwegend christelijk land dat de regering van Somalië steunt. Ook de Verenigde Naties staan achter de Somalische regering. Eritrea steunt de militanten.

(c) ANP

Jammer. Misschien te weinig deelnemers. Volgend jaar weer eens proberen?

Wederkomst op handen

Poolse parlementariërs willen Jezus als koning

WARSCHAU - Een groep van 46 Poolse parlementsleden wil Jezus Christus tot koning van Polen laten uitroepen. Zij hebben daarvoor een wetsontwerp ingediend dat een dezer dagen in de volksvertegenwoordiging wordt behandeld. Dat berichtte het dagblad Rzeczpospolita woensdag.

De volksvertegenwoordigers behoren tot de conservatieve regeringspartij Orde en Rechtvaardigheid (PiS), de nationalistische Liga van Poolse Families (LPR) en de boerenpartij PSL. Zij beroepen zich op de rooms-katholieke traditie van Polen. In de republiek wordt Maria al 350 jaar als 'koningin' vereerd.

De Poolse bisschoppen zijn niet bijzonder enthousiast over het plan. "De afgevaardigden moeten zich bezighouden met wat de grondwet hun opdraagt en godsdienstige instellingen hun werk laten doen", zei bisschop Tadeusz Pieronek, doelend op de scheiding van kerk en staat. "Het behoeft geen uitleg dat Christus de koning der harten is."

Ook bisschop Leszek Glodz van Warschau riep de politici op zich te bemoeien met zaken waarvan zij wél verstand hebben. Hij gaf hun bovendien advies over hoe om te gaan met religie: "Parlementariërs moeten bidden en boete doen, dat doet hun goed", zei hij.

(c) ANP

Heerlijk, die Polen. Op zoek naar een psychoticus. En gelijk hebben ze. Als Jezus vroeger koning der joden was, kan hij best in een incarnatie heersen over de Polen. Het wachten is op een overtuigd kandidaat. Want Jezus moet natuurlijk wel wetsontwerpen ondertekenen. En op bezoek in China. En handje schudden met Bush. Zou laatstgenoemde ook best zien zitten. Amerikaanse president mogen zijn, én Jezus aan tafel hebben. Ben benieuwd of Double U dan zo lomp is zijn kettinkje met gouden kruisje te dragen. Vast wel.

Favoriete slechte drummer jarig

Vandaag wordt Peter Criss 61. De Kiss-drummer van het eerste uur heeft het toch maar mooi gehaald. En dat terwijl deze ogenschijnlijk stille kerel in de jaren zeventig en tachtig feestte als hing zijn leven ervan af. You name it, he used it.

Hij ging er ook niet beter op drummen. Weinig rocksongs hebben zo'n saai ritme als de latere Kiss-nummers waarop hij te horen is. En de laatste shows die hij met de band deed, waren huilen met de pruik op. Gelukkig dat de geluidsman over de juiste apparatuur beschikt, anders zou je hem de helft van de tijd niet eens hebben gehoord.

Toch heeft de man ook goede dingen gemaakt. Zijn eerste soloalbum uit 1978 bevat enkele prachtige songs, waaronder het zelf geschreven Hooked On Rock 'n' Roll. Maar het mooiste dat van Peter Criss op plaat is vastgelegd, is zijn drumpartij onder de gitaarsolo in Nothin' To Lose, op het album Alive! Wilde jazz, dat is het, volledig los gaan alsof er geen andere muzikant aan het soleren is. En hij komt precies weer in de juiste groove terecht als de gitaarsolo is afgelopen. Werkelijk, als je de studioplaten van Kiss hoort, kun je je niet voorstellen dat het om dezelfde drummer gaat.

Ik weet eigenlijk niet of de man anno 2007 nog muzikaal actief is. Boeit me eigenlijk ook niet. Ik hoop dat hij van zijn pensioen geniet.

Links-christelijke prijsvraag van de maand

Ok, we're on! CDA, PvdA en ChristenUnie staan in de startblokken. En Herman Wijffels mag de onderhandelingen voorzitten die leiden tot een links-christelijk regeerakkoord.

Ter opfrissing van het geheugen nog even de zetelverdeling:

CDA: 41 zetels
PvdA: 33 zetels
ChristenUnie: 6 zetels

Dat is 33 zetels relatief gezond verstand tegen 47 zetels relatief christelijk gedachtengoed. Daarom is het weer tijd voor de politieke prijsvraag van de maand:

Wat zorgt voor de val van het komende kabinet?

1. Plan afschaffing homohuwelijk
2. Inperking recht op abortus
3. Grondwettelijk verbod op euthanasie

Je maakt kans op een geheel verzorgde rondreis door Afghanistan als je bovenstaande vraag goed beantwoordt en de volgende slagzin afmaakt:

Een Iraaks gezin wist ternauwernood aan de oorlog te ontsnappen en wil nu in Nederland gaan wonen, maar...


Oplossingen voor 10 januari 2007 naar Rita Verdonk: ritaverdronk@gmail.com

Té erg: kinderen spelen met chemische bommen

Moeder, kind en ezel gewond door croftybom

NIJMEGEN - Een moeder en haar kind zijn vrijdagmiddag in Nijmegen gewond geraakt door de ontploffing van een zogenoemde croftybom. Drie Nijmeegse jongens, die ervan verdacht worden dat ze de bom hebben laten ontploffen, zijn aangehouden. Een croftybom is gemaakt van een plastic fles met daarin onder meer een ontstoppingsmiddel. Als de bom explodeert, vliegt agressieve vloeistof in het rond.

De moeder en haar kind in Nijmegen liepen vrijdag net langs de bom toen deze afging en werden besproeid met de vloeistof. Zij moesten zich in het ziekenhuis laten behandelen aan brandwonden. De politie kon kort daarna aan de hand van aanwijzingen drie Nijmeegse jongens van 12, 14 en 15 jaar aanhouden. Omdat de politie het maken en laten afgaan van een croftybom beschouwt als een ernstig misdrijf, blijven de verdachten voorlopig vastzitten, aldus de politiewoordvoerder.

DORDRECHT - De 24-jarige ezel Maaike van de kinderboerderij in het Weizigtpark in Dordrecht kreeg op vrijdag een soortgelijke bom op haar neus. In Dordrecht en 's-Gravendeel hield de politie vrijdag in totaal vijf jongens aan die verdacht worden van het incident met de ezel.

(c) ANP

Bommen maken de man. Het lijkt een wet onder sommige subgroepen jongeren. Pubers, net in staat om een tekst samen te vatten of misschien nog niet eens. Ik vind het schokkend. Als vader van twee peuters denk je dan: mijn god, als mijn kinderen dit maar nooit gaan doen. En wat is de standaard over tien jaar? Heb mijn gootsteenontstopper alvast maar aan de chemokar meegegeven.

Slecht nieuws voor de siliconensector

Nederlandse vrouwen krijgen grotere borsten

AMSTERDAM - Nederlandse vrouwen krijgen grotere borsten. Inmiddels heeft 32 procent van de vrouwen een D-cup of groter. Vijf jaar geleden was het twintig procent. In Europees verband moeten de Nederlandse dames alleen de Engelsen en Deensen voor zich dulden. Dat blijkt uit onderzoek dat is uitgevoerd in opdracht van Bodyfashion Promotion.

Van de vrouwen tussen 30 en 39 jaar is 42 procent gezegend met een D-cup of groter. Vrouwen voelen zich daar over het algemeen prima bij, zo blijkt uit het onderzoek. Vrouwen met een grote cupmaat zijn in Nederland inmiddels de grootste groep geworden. Boven 40 jaar verandert het volume en de vorm van de borsten volgens de onderzoekers. Vrouwen gaan dan over op een kleinere cupmaat.

Slechte voedingsgewoonten worden door alle ondervraagden genoemd als oorzaak dat de borsten in omvang toenemen. Ook de hormonen in het voedsel en het steeds groter worden van de bevolking zouden een rol spelen.

Over de bh's in maat D of groter zijn de dames matig tevreden. Vooral jonge vrouwen vinden dat het allemaal best wat spannender mag, maar dat het aanbod te wensen overlaat. De keuze in spannende en verleidelijke bh's is te beperkt.

(c) Novum Nieuws

Is dit goed of slecht nieuws? Zijn vrouwen minder gezond gaan eten? Of is het toch de evolutie? Dat borsten groter woren is dan een logische ontwikkeling, aangezien veel mannen nu eenmaal op grote borsten vallen. De vruchtbaarheid van de natie krijgt een boost. Meer kans op kinderen. En dat is nodig ook, gezien de vergrijzing die ons te wachten staat. Wat is de natuur toch inventief.

De beste rocksong van de jaren negentig

... is in mijn oren opener Stinkfist van Tool's derde album Aenima. Een geweldige openingsriff, een refrein dat je doorboort. En dat blijft hangen, wat uitzonderlijk is in het oeuvre van dit kwartet. Drumwerk met de bombast van een big band, maar ritmisch zo inventief dat de bovengemiddelde slagwerker het nakijken heeft. Spannende opbouw, zowel instrumentaal als tekstueel. De kristalheldere productie maakt het af. MTV mocht Stinkfist niet bij naam noemen. Het nummer heette in de creditline Track #1 of kortweg #1. Gelukkig zaten er geen piepjes in. AEnima verscheen in 1997 en werd toen in veel popmagazines tot album van het jaar gebombardeerd. Terecht.

Uit hoofdstuk 14 (slot)

Derde en laatste fragment uit hoofdstuk 14, De gulle hand van Terence, en vervolg van vrijdag 17 november en zondag 3 december 2006:

Na ruim twee uur komt Jonathan bij. Terence en Ruben hebben elkaar afgewisseld. Beide hebben lang, hevig, maar bij bewustzijn gepiekt. “Mag ik van iemand een peuk? Ik kan bijna niet bewegen.”
Ruben geeft Jonathan een aangestoken sigaret. Jonathan pakt hem gretig aan. Hij grijnst. “Heavy shit. Hoe laat is het?”
“Half vijf bijna.” Ruben bergt zijn mobiel weer op in de rechterzijzak van zijn broek. “Die lul hier heeft alles in één keer opgemaakt vanavond.”
“Wat alles? Wat? Die MDMA? Dat hele zakje? Dat was toch voor drie keer?”
”Sorry”, zegt Terence. Hij probeert vrolijk te kijken, maar overtuigt niet. “Ik dacht: laten we lekker strak het nieuwe jaar inluiden. Sorry, Jona. Gaat het een beetje?”
“Nou, ik heb het nogal koud eigenlijk. Ik denk dat ik ziek word.”
“ Je moet misschien even wat eten. Je hebt niks op vanavond.” Ruben haalt een Balisto uit zijn rugzak naast de bank en geeft hem aan Jonathan.
“Shit, wat een middel, man. Ik was echt helemaal weg.”
“Ja, sorry”, zegt Terence weer. “Was misschien niet zo’n goed idee.”
“Gaan we dansen?”, stelt Jonathan voor.
“Ja, oké, eh, gaat het wel dan?”
“Ja joh, gaat weer prima.”

Als Jonathan drie kwartier heeft gedanst, komt Terence naast hem staan. “Ik had je die dope nooit moeten geven”, schreeuwt hij in Jonathans oor. “Ben je boos?”
“Nee joh, het is al goed. Ik had fatsoenlijk moeten eten.”
Terence geeft hem een kneepje in zijn schouder en verdwijnt dan weer in de menigte. Jonathan denkt aan Kristel. Voor het eerst in de dertien jaar dat ze elkaar kenden, vierde hij oud-en-nieuw zonder haar. Hoe zou het haar nu vergaan? Kristel was bij haar zus, in Hoogeveen. Tenminste, dat was het plan geweest. Misschien lag ze wel in bed met haar minnaar. Wie dat ook mocht zijn. Ze was er niet echt rouwig om geweest dat hij met Ter en Rub naar een oud-en-nieuwfeestje ging. Ja, zie je wel, het kwam haar gewoon goed uit. Nu kan ze de hele nacht, de hele wilde nacht, doorbrengen met… ja, met wie eigenlijk? Zou Jonathan hem kennen? Misschien wel een collega. Of misschien Dirk, haar supervisor. Hij weet het niet, maar ineens weet hij zeker dat Kristel vreemdgaat. Nu, de hele nacht al. Straks als hij thuiskomt, zal hij in de prullenbak op de badkamer kijken of er geen condooms in liggen. En morgen, als Kristel wakker is, moet hij haar matras controleren. Op vlekken. Jonathan moet even zitten. Hij krijgt vlekken voor zijn ogen. Kutwijf, denkt hij. Hij trekt zich terug uit de technozaal. In de chillroom gaat hij op een lege bank zitten. Zijn bank. Hij steunt met zijn hoofd op zijn handen, zijn ellebogen op zijn knieën. Hij stelt zich Kristel voor, die Dirk berijdt, in hun slaapkamer, op zijn kant van het bed. Hij probeert het beeld snel uit zijn hoofd te zetten, maar iets in hem blijft het hardnekkig herhalen. Na een kwartier wil hij naar huis. Hij zal haar betrappen.

Zonder afscheid te nemen van Terence en Ruben verlaat hij de Jaarbeurs. Hij fietst als een bezetene. In zeven minuten is hij thuis. Zijn nek en rug zijn nat van het zweet. Heel voorzichtig draait hij de sleutel om. Ze mogen hem niet horen. Voorzichtig hangt hij zijn jas op in het halletje en dan stommelt hij de trap op. Bij de één na laatste trede struikelt hij en valt hij voorover op de overloop. Als hij overeind krabbelt, voelt hij zijn kuitspieren trekken. Hij duwt de deur van de slaapkamer verder open en doet het licht aan. Beide bedden zijn leeg. Hij rent de trap op naar de zolder, de logeerkamer. De sprei op de slaapbank is onberoerd. Kristel is gewoon bij Claudia, in het verre noorden. Of dus niet, denkt Jonathan. En toch bij die vent, Dirk, die aan de andere kant van de stad woont. Als hij vanmiddag wakker wordt, is ze vast al thuis. Hij komt er wel achter. Langzaam loopt Jonathan de twee trappen weer af. Hij pakt een oxazepam uit zijn portemonnee. Rookt een joint en spoelt een pak countrycookies weg met drie snelle glazen Hardy’s Crest, een shiraz uit het zuidoosten van Australië, zijn favoriete wijngebied. Hij zet de verwarming op 22 graden en gaat op de bank liggen. Zijn hele lijf doet zeer. Bovenal zijn kaken. Dus dit is xtc? Valt me niet tegen. Jammer dat die eikel het allemaal in één keer op moest maken. Stomme sukkel. Jonathan voelt ook een vage hoofdpijn opkomen. Hij staat op, pakt twee nerofens uit het voorvakje van zijn rugzak, gooit er een vierde glas achteraan en kruipt weer op de bank. Hij zet de tv aan. Een kort moment gedachtenloos strijkt hij over zijn kin. Hij zapt naar MTV. Een nacht zonder Kristel. Zou ze al slapen? Vast wel. In de armen van Dirk, wedden? Gelukkig nieuwjaar, tyfushoer!

Leukste nieuws van de week

'Nederlanders spelen vaak vals'

AMSTERDAM - Subtiel een pion verschuiven, een kaart achterhouden, stiekem de vragen van tevoren lezen of de dobbelsteen een klein tikkie geven? Bijna de helft van alle Nederlanders speelt weleens vals. Dat blijkt uit een vrijdag gepubliceerd onderzoek van spellenfabrikant Jumbo.

Ongeveer 41 procent zet zich een paar keer per week om de tafel voor een spel. Tweederde vindt dat vooral gezellig. Bijgeloof speelt ook een rol: meer dan de helft blaast automatisch hoopvol op de dobbelsteen. De echte gelukszoeker kiest ook de pion met tactiek: vooral de rode is favoriet, meteen gevolgd door de blauwe. De bruine blijft het vaakst in de doos.

De troostende mededeling 'het is maar een spelletje', daar hebben veel spelers een broertje dood aan. Regelmatig wordt er gevloekt, vliegen dobbelstenen door de kamer of verlaat iemand boos de kamer. De grootste ergernis is een medespeler die niet oplet. Toch zegt vier op de vijf spelers goed tegen zijn verlies te kunnen.

(c) ANP

Paddestoelenblog

Hoe komt het toch dat iedereen die langdurig hallucinogene paddestoelen gebruikt, gaat denken dat de hele wereldgeschiedenis is bepaald door deze schimmels? Ik las de afgelopen maanden diverse theoreën over het ontstaan van het bewustzijn, van aap naar mens, als gevolg van paddestoelen eten. De Egyptenaren voerden elkaar psychedelische paddestoelen, paddestoelen waren dé heilige graal, Atlantis zou met paddestoelen te maken hebben. Deze site/blog -creativiteit kent geen tijd- spant de kroon...

Uit hoofdstuk 14 (II)

Tweede fragment uit hoofdstuk 14, De gulle hand van Terence, en vervolg van vrijdag 17 november 2006

Ruben was er fel op tegen geweest dat Jonathan MDMA zou nemen. “Hou jij het nou gewoon bij de plantaardigen”, had hij gezegd toen Jonathan geestdriftig had aangekondigd dat hij ook een keer xtc wilde nemen. Ze zaten in de flat van Terence, hij dronk soep, Ruben at een bord magnetronboerenkool. Terence had al gegeten. “Komt niks van in, Joon. Die paddo’s trok je al nauwelijks. Ik wil niet dat je nog een keer omvalt. Ik durf Kristel nu al niet meer recht in de ogen te kijken. En ik denk dat ik op jouw eerstvolgende verjaardagsfeestje ook nog ruzie krijg met die hoofdredacteur van je. Dus het gaat mooi niet door, ik geef jou niks.”
“Ah, kom op, Rub. Wat ís dit nou?”, had Jonathan gezegd. “Wat kan er nou mis gaan met één pilletje. Bovendien zijn we vlakbij huis vanavond. Dus als het moet, lig ik in tien minuten in mijn eigen mandje.”
“Nee, gaat niet gebeuren.”
“Ah, kom op. Ter, zeg jij nou eens wat.” Jonathan had naar Terence gekeken die zat te sms’en. “Ah, Rub, man. Laat die gozer een keer hard gaan”, had Terence gezegd, zijn telefoon inklappend. Hij had het op het houten bijzettafeltje naast de bank gelegd en was opgestaan om een nieuw pak ananassap te halen. Bij de deur had hij zich omgedraaid naar Ruben. “Ben jij weleens fout gegaan op één pilletje?”
“Ik heb geen pillen. Ik kon MDMA-kristallen krijgen. Getest. Genoeg voor samen vier keer feest”, had Ruben gezegd.
“Nou, dan is het helemaal veilig, toch? Geen speed, geen andere shit. Die gozer krijgt de nacht van zijn leven. Kom op, het is oud en nieuw. Ik neem het wel mee. Ik zal zorgvuldig doseren.” Terence had het zakje van Rubens portemonnee op de tv gepakt en het in zijn broekzak gestopt. “Ik geef het hem wel. Hij heeft voor hetere vuren gestaan.”
“O ja?”, had Ruben gevraagd.
“Vast wel. Joon, ik ga geen babysitter spelen vannacht.” Maar Terence wilde het wel eens zien, Jonathan strak. Hij had glimlacht toen hij de trap af was gelopen. De stoot van spanning die door hem heen was gegaan, had nog nagezinderd toen hij bij de koelkast stond en hij niet meer wist wat hij in de keuken kwam doen. Om half één hadden ze hun jassen aangetrokken en waren ze gaan lopen. Onderweg had Ruben gezegd dat hij er niks mee te maken wilde hebben. En dat hij geen zin had in gezeik op de eerste dag van het nieuwe jaar.

“Hoeveel xtc zat er in dat bekertje?” Ruben klinkt bits.
“Hoezo?” Terence kraakt zijn vingers, onhoorbaar door de muziek in de belendende zaal. Ruben knikt zijn hoofd naar Jonathan. “Hoeveel zat erin?”
“Ik heb het zakje in drieën verdeeld. Leek me wel handig, alles in één keer.”
“Wat? WAT? Lul! Stomme zak! Ben je wel goed wijs? Alles in één keer? Alles is op nu?”
“Nou eh, we zouden toch hard gaan?” Terence kijkt naar Jonathan en dan naar de grond. Dan weer naar Ruben, die is opgestaan en Jonathan plat op de bank legt. “Ik ben blij dat ik wél een bodem heb. Wat heb jij gegeten? Klootzak!”
“Pasta, van Belle Napoli. Grote bak dus.”
“Helemaal op?”
“Yep.”
“Dan zit je ook vast goed. Hij heeft alleen een beker cupasoup op, en een oliebol net voor we weggingen. Dus misschien… eh, voel jij al wat eigenlijk?”
“Nee, beetje stoned alleen”, zegt Terence, bijna te zacht voor Ruben.“Echt, Ter, dit is een waanzinnige klotestreek. Wat mij betreft mag jij hier de wacht houden vannacht. Ik wil wel gewoon even dansen.” Ruben pakt een sigaret en gaat op de leuning van de bank zitten. Jonathan ligt te klappertanden. Hij heeft zijn ogen dicht. Ruben probeert Jonathan bij zijn positieven te krijgen, maar staakt zijn poging na een minuut. “Hé, ik ga dansen. Zie je straks.” Hij staat op en loopt de technozaal in. Terence hurkt voor het gezicht van Jonathan. “Hé, word eens wakker. Kom op nou, Joon. Het is feest. Lekkere beatjes.” Jonathan doet zijn ogen even open en Terence ziet de irissen wegdraaien. “Kom op nou, man. Ik wil ook even dansen.”

(Naar het slot van dit hoofdstuk)