Wegens vakantie gesloten

Hierboven is een deel van de kust van Callantsoog afgebeeld. Daar gaan we ons de komende twee weken verschansen in een huisje achter de duinen. Niet dat het weer nu zo mooi wordt, maar dat wisten we bij het boeken nog niet. En twee weken met mijn gezinnetje samen, zonder werk en andere verplichtingen, kan gewoon niet verregenen. Voor de verloren uurtjes heb ik de nieuwe Oor, Revolver, Music Maker, Grappigste Verhalen van Donald Duck, Donald Duck Extra en de laatste twee Suske & Wiskes bij me. En mijn laptop. Het streven is in ieder geval één nieuw hoofdstuk te schrijven.

Anyway, de komende twee weken zal er niet geblogd worden. Tenzij ik een internetcafé vind, op loopafstand. Reken er maar niet op;-)

Cheers en tot in september wellicht!

Citaat van de week (Terence McKenna)

Postbankklanten willen gulden terug

Op de website van de Postbank staat een poll. De vraag is of 'u de gulden weer terugwilt'. Een tussenstand gaf aan dat 58% van de stemmers op ja heeft geklikt. Een ruime meerderheid wil dus af van de euro.

Waaróm in godsnaam? Denken die lieden echt dat alles dan weer goedkoper wordt? Waarbij aangetekend zij dat de inflatie in ons land na invoering van de euro niet spectaculair hoger is geweest dan daarvoor. Misschien dat de horeca wat heeft geprofiteerd van de verwarring en de prijzen schandalig heeft verhoogd. Maar dat is niet toe te schrijven aan de komst van de eenheidsmunt, maar aan het inhalige gedrag van de ondernemers in onderhavige sector. Daartegenover zijn bijvoorbeeld consumentenelektronica aanzienlijk in prijs gedaald. Dus wat valt er over prijsverhogingen te zaniken? Bottomline is dat de komst van de euro het leven er echt niet duurder op heeft gemaakt. Waarom wil iemand dan de gulden terug? Waarom hechten Postbankklanten en daarmee Nederlanders aan een nationale munt?

Ik weet het niet, maar kortzichtig is het wel. De euro bracht en brengt ons alleen maar goeds. Monetaire stabiliteit, economische vrede, welvaart. Wat wil je nou nog meer? Misschien dat genoemde lieden niet beseffen dat als wij uit de euro stappen, we evolueren tot het straathondje van Europa. En we achteraan in de rij mogen aansluiten als we weer willen meedoen. Dus ja, laten we weer gaan betalen met de gulden. Hoeven we ook niet meer om te rekenen.

Ook verbieden?

Jaarlijks 1600 bezoekers van attracties gewond

AMSTERDAM - Jaarlijks komen 1600 bezoekers van kermissen en attractieparken op de Spoedeisende Hulpafdeling (SEH) terecht, zo blijkt uit een onderzoek van Consument en Veiligheid in de periode 2001-2005.

De bezoekers lopen meestal geen ernstig letsel op. De meeste slachtoffers zijn gevallen, ergens tegenaan gelopen of bekneld geraakt. Van de bezoekers die op de SEH werden behandeld, werd 5 procent in het ziekenhuis opgenomen.

Bij ruim een derde van de ongelukken (jaarlijks 570) op de kermis of in het attractiepark was een attractietoestel betrokken. Op de kermis gebeurde dit bij 44 procent van de ongevallen, meestal met de botsauto's.

In attractieparken speelde bij 15 procent van de ongelukken een attractietoestel een rol.
Onlangs kwamen in Frankrijk een vader en zoon om het leven doordat een cabine van een attractie losschoot. Een dergelijk ongeval is, voor zover bekend, nog nooit in Nederland voorgekomen.

(c) ANP

Ook in de VS vielen onlangs enkele doden na een ongeval met een achtbaan. En stond de Eftelingse Python drie weken terug geleden ook niet even vast, nota bene net voor ie een vrije val zou maken en vier keer over de kop zou gaan? Zestienhonderd ongelukken per jaar. Da's meer dan het jaarlijks aantal paddo-incidenten. Gaan we nu ook achtbanen en botsautootjes verbieden?

Succes voor blonde lakei van de zelfzucht

Zijn populariteit is verre van tanende de laatste weken. Hij is goed voor achttien zetels, misschien dertig, waren er nu verkiezingen. Weliswaar wordt hij door zijn vakgenoten uitgekotst, maar een wanstaltig groot deel van de bevolking loopt met hem weg. Ik kan maar niet wennen aan de opkomst van Geert Wilders. Is er een verklaring voor het succes van dit intolerante blondje?

Als het nou economisch slecht ging met ons land, zou er nog sprake zijn van een, weliswaar misplaatste, voedingsbodem. Maar het gaat juist hartstikke goed. De werkloosheid daalt in sneltreinvaart, de Nederlander krijgt relatief meer te besteden en het producentenvertrouwen is helemaal terug.

Wat maakt dan dat de tolerantie in dit land nog steeds afneemt? Discussies over hoofddoekjes waren nog maar het begin. Onschuldig en ogenschijnlijk vanuit een goed hart. Maar de haat knaagt aan onze voelsprieten en aan ons zelfverworven inzicht in de uniciteit van onze samenleving. We willen ineens niet meer geloven in de kracht van het woord, van de argumenten en boodschappen van andersdenkenden. We laten alles los en onze angst zijn gang gaan. We sturen Afghaanse asielzoekers terug de hel in. We schreeuwen moord en brand na relatief kleine incidenten. We zijn in een regressie beland.

Daarbij roepen internationale overheden al jaren dat de veiligheid afneemt en dat er maatregelen moeten worden genomen. Maatregelen die ook op andere gebieden bescherming bieden. Zo kunnen we ons ineens voor veel meer geld tegen criminelen bewapenen. Door protocollen op te stellen, onze privacy in te leveren, door extra wetjes te maken. Want dat is wat de overheid bepleit met haar beleid. Meer regels, niet minder.

Geert "Schandalig!" Wilders voelt de onvrede haarfijn aan. Hij smult waarschijnlijk van een overheid die over terrorismebestrijding rept. En hij weet dat mensen naar worden van minder privacy, ook al doen ze alsof hun neus bloedt. En hij zegt op steeds agressievere wijze dat hij het kwaad met wortel en tak kan uitroeien. En daarom stemmen deze mensen in de polls massaal op Wilders.

Want dat is wat ze het liefste willen. Achter een leider aan die het allemaal weet. Een leider die door de vijand wordt bedreigd en dus wel een held moet zijn. Ze laten hun angst prevaleren en zetten haar om in haat. Haat die met grote graagte gevoed wordt door de agressie van deze blonde lakei van de zelfzucht. Het wachten is op de zege van de man die liever onderduikt.

Arkadia vraagt een klein beetje geduld

Een goed bordspel is een van de beste begeleiders van een flesje speciale Dortmunder. Mark, overbuurman van Mike, had Arkadia gekocht en uitgezocht. Verzonnen door Rüdiger Dorn en prachtig vormgegeven uitgebracht door Ravensburger. Het duurde even voor we de spelregels begrepen. De tweede keer dat we het speelden, deden we er twee keer zo snel over. En kregen we de eerste inzichten, welke tactieken wel en niet werkten. Welke niet, in mijn geval.

Ik kan Arkadia nu gaan bespreken aan de hand van de spelregels, maar dat is elders al gedaan en vast beter. Het is een fantastisch spel. Zeer geschikt om met zijn vieren te spelen. En ondanks dat Truus en Truus het hebben over jatwerk, vind ik het briljant bedacht. Vooral het wisselen van de zegelkoers is een fascinerend element. Ook laat het spelverloop niet snel toe dat de winnaar al vroeg vaststaat. En, zoals het een goed spel betaamt, er is genoeg gelegenheid tot matennaaierij. Of voor vriendendiensten, zo u wilt.

Voet tussen de deur bij de Jehova's getuigen

Klik hier voor de beste rechtszaak die ooit is aangespannen:




En teken gerust.

Overwerken volgens Randstad

Helft werknemers maakt veel overuren

DIEMEN - Het overwerk in Nederland is fors toegenomen. Ruim de helft van de werknemers werkt structureel over. Gemiddeld maken zij zeven overuren per week. Dat is een stuk meer dan vorig jaar. Toen werkte een op de drie werknemers structureel over en ging het om gemiddeld zes overuren per week.

Dit staat in de Werkmonitor van uitzendbureau Randstad die dinsdag is gepubliceerd. Voor het onderzoek zijn ruim achthonderd werknemers ondervraagd. Van hen geeft 16 procent aan dat overwerk op geen enkele wijze wordt gecompenseerd. Een op de drie krijgt de extra uren in tijd terug. Anderen krijgen de uren (deels) uitbetaald of op een andere manier (deels) vergoed.

Over alle werknemers uitgesmeerd komt het overwerk nu neer op ruim drie uur per week. Vorig jaar was dat anderhalf uur. De werkmonitor noemt het gunstige economische klimaat als een oorzaak voor de toename van het overwerk.

Een op de vijf werknemers heeft het naar eigen zeggen "te druk". Dat komt neer op 1,2 miljoen mensen. Vooral hoogopgeleiden vinden de werkdruk hoog of te hoog.

De gunstige economie leidt er ook toe dat werknemers hun kansen op de arbeidsmarkt zien stijgen. Ruim driekwart heeft er vertrouwen in een andere baan te kunnen vinden. Nog maar 3 procent is bang voor ontslag.

Veel werknemers kijken wel om zich heen voor ander werk, maar slechts een beperkt deel slaat ook daadwerkelijk aan het solliciteren. Het afgelopen half jaar is uiteindelijk 10 procent van de werknemers van baan veranderd.

Werkgevers die op zoek zijn naar nieuw personeel benaderen regelmatig mensen direct of indirect. Vier op de tien werknemers zeggen het afgelopen half jaar een aanbod te hebben gehad om te solliciteren.

(c) ANP

Tja, we wilden in de jaren negentig allemaal parttime in loondienst ("Werk, werk, werk!"), maar het werk bleef wat het was: porties van veertig uur per week voor elke werknemer, ongeacht aard van het arbeidscontract. Tuurlijk, duobanen waren na verloop van tijd nagenoeg net zo productief en niet elke parttimer werkt over. Maar eigen ervaring en die van anderen met een parttime dienstverband leert dat die vijfde dag wel erg gemakkelijk gevuld wordt met arbeid-voor-de-zaak. Evenals die avonduurtjes die je eigenlijk voor leuke avontuurtjes had vrijgemaakt.

En qua compensatie heb ik niks te klagen. Mijn baas laat me vrij om de gewerkte overuren af te halen van de nog af te leggen uren. Dus als het wat minder druk is, kan ik gemakkelijk een middagje vrij nemen. Maar dan is het half twee en heb je al een uur vrij en zit je midden in een verhaal. En wil je het eigenlijk afmaken. En is het half vier voordat je kantoor verlaat. Díe uren moet ik nog compenseren:-(

PS. Wel goeie reclame voor Randstad. De helft van haar uitzendkrachten of werknemers is bereid over te werken. Wordt vast gewaardeerd.

Citaat van de week (Bill Hicks)

Zomaar een leuk bericht

Uit het Parool, paar dagen geleden (thanx Mike!):

Heavy metalverslaving is een handicap

Van onze kunstredactie

AMSTERDAM - In Zweden is het een heavy metalfan gelukt zijn muzikale voorkeur officieel te laten classificeren als een gebrek en zodoende recht te krijgen op een uitkering. Dit schrijft het Zweedse blad The local.

De 42-jarige Roger Tullgren uit de Zuid-Zweedse plaats Hässleholm krijgt een gedeeltelijke uitkering, omdat heavy metalmuziek zoveel aspecten van zijn leven beheerst. Tullgren is net begonnen als bordenwasser in deeltijd. Zijn nieuwe baas heeft hem een speciale vrijstelling gegeven, zodat Tullgren tijdens zijn werk heavy metalmuziek mag afspelen. Hij mag naar concerten op voorwaarde dat hij de tijd later inhaalt.

In 1971 raakte Roger Tullgren geïnteresseerd in heavy metal toen zijn oudere broer een album van Black Sabbath had gekocht. Hij zegt dat hij vorig jaar meer dan driehonderd shows heeft bezocht en dat hij daardoor vaak wegbleef van zijn werk. Daarnaast speelt hij bas en gitaar in twee rockbands. Zijn vorige baas heeft Tullgren ontslagen, omdat hij zo vaak afwezig was. Roger werd toen afhankelijk van een bijstandsuitkering.

Inmiddels heeft hij een papiertje ondertekend waarin staat dat zijn heavy metallevensstijl wordt gezien als een gebrek, waardoor hij recht heeft op een aanvullend salaris.

© Het Parool, 28-06-2007

Mooi hè?

Wokken met panga

Men neme:

een stuk citroengras, fijngesneden
een stuk gemberwortel, fijngesneden
drie teentjes knoflook, fijngesneden
een rode peper, fijngesneden

Japanse sojasaus (Kikkoman!)
zoete sojasaus (wok)
rijstwijn
drupje palmolie
zonnebloemolie

een paksoi
een puntpaprika
een bosje bosui

400 gram pangasiusfilet, in blokjes gesneden
50 gram jumbogarnalen van de appie

Men marinere kort:
De pangafilet in een flinke scheut rijstwijn, een golf Japanse sojasaus, de helft van de overgebleven gember, knoflook en sereh (een kwart dus van de originele hoeveelheden). Ongeveer een minuutje of twintig. Maar eerst de marinade goed mengen.

Men bakke:
Eerst een paar drupjes palmolie in de wok. Dan een scheut zonnebloemolie. De paprika erin, paar minuutjes wokken. De bosui, de helft van de gember, het citroengras, de knoflook en de peper erin. Nog twee minuutjes wokken. De paksoi erin, vuur maximaal, twee minuutjes wokken, flinke golf zoete woksoja erbij, nog twee, drie minuten wokken op hoog vuur. Dan het geheel overdoen in een warmhoudpan die op een laag vuurtje staat. Een minuutje voor opdienen de jumbogarnalen erdoor scheppen.


En dan is het tijd voor de vis. In een scheut nieuwe zonnebloemolie gaan de overgebleven specerijen en dan de stukken panga. Vuur weer maximaal, vis doorlopend omscheppen, niet te wild met het roerhout - we zijn wel vis aan het wokken.

Na vijf minuten bakken is de vis op topgaarheid en klaar om gegeten te worden. Serveren met basmati rijst of goeie visgekruide noedels. Lekker biertje erbij of een glaasje rosé, witte wijn kan ook. Rode wijn ook vast wel.

Ingrediënten zijn onder meer te koop bij de Chinese toko en Albert Heijn. De pangasiusfilet van Albert Heijn is net wat steviger dan die van de toko. Maar ook net wat minder smaakvol. De tokovis neemt de marinade wat beter op. De Albert Heijn panga snijdt beter (mooiere blokjes).

Zij die het gaan proberen: eet ze!