Wat ik me van de val van de Muur herinner...

Vandaag herdenkt de wereld dat twintig jaar geleden de Berlijnse Muur viel. En daarmee het einde van de Koude Oorlog intrad. Acht maanden later ging ik samen met mijn neef en twee vrienden naar Berlijn. Naar de Potzdammer Platz om precies te zijn. Hier zou Roger Waters het betreffende weekend Pink Floyd's The Wall uitvoeren. Precies op de plek waar de Muur had gestaan. En wij hadden kaartjes.

Op de Potzdammer Platz was de Muur dus al afgebroken en het was één grote teringbende met stof en kapotte stenen. Niet fijn als je harde lenzen draagt. We kwamen vrijdagnacht aan in Berlijn en sliepen in een park vlakbij het terrein waar het concert plaats zou vinden. Ik was negentien en het gaf niks dat ik na acht uur rijden in een oud, gaar Renaultje 4 en vier uur slaap op een stenig grasveldje volledig brak was. We waren in Berlijn en hier werd geschiedenis geschreven. En wij waren erbij. Dát telde.

Mijn meest levendige herinnering dateert van het tweede nummer dat Roger Waters met zijn Bleeding Heart Band speelde. The Thin Ice was net begonnen. We stonden ongeveer tien meter voor de mengtafel midden voor het podium. Een te gekke plek die je niet meer terug zou krijgen als je iets te drinken of te eten ging halen. Dat deden we dus ook niet. Eten en drinken kwamen later wel. Eerst The Wall. En toen moest ik onwijs pissen. De toiletten waren ergens aan de zijkant van het terrein, ver weg. Eenmaal daar zou ik nooit meer terugkomen op onze hotspot.

Ik weet het uit te stellen tot The Happiest Days Of Our Lives. Maar dan vind ik de oplossing. Op het terrein, een halve meter van mijn rechterbeen, ligt een leeg colablikje. Ik besluit dat het daarin prima kan. Zo onopvallend mogelijk frommel ik mijn leutertje via de rechterpijp van mijn korte broek op het blikje. Orgastisch verlaat het overbodige vocht mijn blaas. Maar het blikje volstaat niet. Bij lange na niet zelfs en tot mijn schrik zie ik de witte broek van mijn vriend die voor me staat net onder de knieholte donker kleuren. Hij draait zich om en ik laat het blikje vallen. Sorry, zeg ik. Gelukkig moet Ruud er alleen maar om lachen. Ik voel me even erg lullig maar als Waters Mother inzet, ben ik het alweer vergeten.

Ruud verhuisde niet lang daarna naar Frankrijk. Heb hem sindsdien niet meer gezien. Nu, twintig jaar na de val van de Muur, denk ik weer aan hem terug. Ben benieuwd of hij het einde van de Koude Oorlog ook associeert met een zeiknatte broek. Nogmaals: sorry, Ruud.

Roken en sporten: remmen en gasgeven tegelijk

Echt ongelooflijk is het verschil in mijn sportprestaties na een week niet roken. (Ja, duh!) Vanavond weer gefitnesst, na precies een week te zijn gestopt met de Cameltjes. En echt, ik wist niet dat ik het in me had:-) De crosstrainer hield ik gewoon dik twee keer zo lang vol als de laatste keer dat ik er op stond en nog rookte. Geen zware benen, niks. En ook het blaffen na de training bleef achterwege. Daarom de tip van de week voor rokers die willen stoppen: als je nog niks aan sport deed, begin dan twee weken voor je stopt met sporten. En ervaar het verschil na een week niet roken. Dan weet je precies waar je het voor doet… Tot zover deze lezing. Can I get an amen?

China/Korea beste Funkenschlaguitbreiding tot nu toe

Nieuw uit de stal van Friedemann Friese's 2F Spiele is de uitbreidingskaart China/Korea voor Funkenschlag. We hebben hem vanavond gespeeld. Hij is echt fantastisch.

De nieuwe kaart heeft op de ene kant China en op de andere Korea, zowel Noord- als Zuid. Voor beide kaarten gelden afwijkende regels. Voor China is dat onder meer dat de volgorde waarop de energiecentrales in het spel komen min of meer vaststaat (oplopend in waarde tot Stufe 3 en zonder toekomstige markt). We hebben immers te maken met een planeconomie. Dit betekent dat de strijd om de beste centrales een prominenter spelelement wordt dan gebruikelijk.

Ook de grondstoffenvoorraad is naar Chinees model. Uranium komt langzaam in het spel, de kolenvoorraad is aanzienlijk en olie wordt in de loop van het spel steeds goedkoper. Met deze wetenschap lijkt het natuurlijk voor de hand liggend dat je inzet op efficiënte kolencentrales. Maar als je dit allemaal doet, wordt de concurrentie op de steenkolenmarkt moordend. Verder is deze kaart extra spannend omdat het aantal te koop staande energiecentrales altijd één minder is dan het aantal spelers. Dat betekent fors in de buidel tasten, anders mis je de boot.

Op de kaart van Korea speelt juist de strijd om grondstoffen een prominentere rol dan in het basisspel. De grote grap is dat je hier kunt kiezen uit twee grondstoffenmarkten. Eén in Zuid- en één in Noord-Korea. Beide markten verschillen aanzienlijk van elkaar. Zo is steenkool in Noord-Korea aanvankelijk wat goedkoper. Maar alleen in Zuid-Korea kun je uranium kopen. En je mag je per beurt maar op één van de twee markten begeven. Dat betekent vooral dat je veel aan het rekenen bent om jezelf te verzekeren van de laagste prijs voor je grondstoffen. En dat je terughoudend bent met het gebruik van kernenergie.

Ook deze kaart is waanzinnig spannend. De naaifactor is dan ook hoog: het is natuurlijk erg geinig om net even de goedkopere grondstoffen in te kopen in Noord en zo je medespelers met een kerncentrale dwars te zitten.

China/Korea is dus echt een waardevolle toevoeging op de bestaande kaarten voor Funkenschlag. Unaniem vonden we dat Friedemann Friese hiermee zijn beste uitbreiding op het spel tot nu toe heeft uitgebracht. Overigens schijnt hij op de komende spellenbeurs in Essen maar liefst drie nieuwe spellen te presenteren. I'll keep you posted.

Terug van Korfu (wat vakantiekiekjes)

Nu al vrienden voor het leven

Speel de hoofdrol in Baantjer

Plotseling schiet me de zoekterm 'origineel cadeau' te binnen. Ik stel me voor dat mensen daarmee googlen. Maar hoe origineel is een cadeau dat je aangeboden wordt op een commerciële website? Een greep: doodshoofddeurmat, roze poedelspaarpot, tassen met gevarentape, een taartschep in de vorm van een hoogehakte damesschoen, een Baantjer boek met jezelf of iemand anders naar keuze als hoofdpersonage.

En wat ik me daarna afvroeg: zouden mensen die veelvuldig hun naam googlen ook op de onjuist gespelde varianten zoeken?

Heb het geprobeerd. Niets gevonden.

Zonne-energie is gratis, de stroom blijft duur

Het geld is op. Wie nog gesubsidieerde zonnepanelen op zijn dak wil, heeft pech. Ook de overheidspotjes voor andere groenestroomopwekkers laten inmiddels hun bodem zien. Van der Hoeven (EZ) verwacht dat binnenkort meer geld beschikbaar komt. Op naar de behandeling van de Voorjaarsnota.

Gisteren schreef ik over Funkenschlag. Dat is een Duits bordspel waarbij de spelers energiebedrijven zijn die op een landkaart zoveel mogelijk steden van stroom moeten voorzien. Met behulp van energiecentrales, geld en de grondstoffen kolen, olie, afval en uranium. Met biedbluf en met matennaaierij. Hartstikke leuk gezelschapsspel en een lust voor het oog.

Een van de energiecentrales in Funkenschlag kan met zonne-energie stroom leveren aan zes steden. Niet voor niets is dit mijn favoriete kaart. De zon is mijn lievelingsbron. Waarom worden woestijnen nog steeds niet beplant met zonnecollectoren?

Dichter bij huis jeukt het op nare plekken als een overheid die oorverdovend schreeuwt dat zij vaart wil maken met milieubescherming er niet voor zorgt dat die dingen in grote oplage voor een prikkie te koop zijn. Hetzelfde geldt voor het bedrijfsleven. Dat wil weliswaar niet langer van het Midden-Oosten en Rusland afhankelijk zijn voor zijn energie. Maar evenmin op de bres voor goedkope groenestroomopwekkers. Bedrijven willen toch zo graag maatschappelijk verantwoord ondernemen? Al die platte daken zijn uitermate geschikt voor zonnepanelen.

Voor windmolens is er overigens nog budget. Dus mocht je een weiland over hebben, deins er dan niet voor terug om een windparkje aan te leggen. En laat er koeien grazen. Da's leuk voor de foto.

Fluppen Frikadellen over twee tafels is topspel

Voor het eerst Fische Fluppen Frikadellen gespeeld. Met vijf medespelers, verdeeld over twee tafels. Was weergaloos. Mike B had eigenhandig een kleurenkopie van het volledige spel gemaakt, waarvoor hulde. Ik ben lui dus ik heb gewoon een tweede doos besteld. Als je drie dozen hebt, kun je het zelfs over drie tafels spelen met maximaal vijftien man!

Fische Fluppen Frikadellen is bedacht door mijn favoriete spelletjesmaker, de Duitser Friedemann Friese, bekend van Funkenschlag (Power Grid) dat al enige tijd op de tweede plaats staat in de BoardGameGeek top 100 van best gewaardeerde spellen. Achter Puerto Rico overigens.

En zoals elk spel van Friese is ook Fische Fluppen Frikadellen geniaal bedacht, prachtig vormgegeven en uitzonderlijk leuk om te spelen. Fische Fluppen Frikadellen is een handelsspel, waarbij het de bedoeling is dat je producten koopt, ruilt en verkoopt tot je de juiste combinatie van spulletjes hebt om bij een schimmige handelaar een afgodsbeeldje te kopen. Wie het eerste drie verschillende afgodsbeeldjes heeft gescoord, heeft gewonnen.

De uitleg vereist een klein beetje concentratie. Maar als je het spel eenmaal doorhebt, speelt het erg relaxed en zonder al te veel gekunstelde regeltjes en complex gedoe. Kan het elk spelletjesminnend gezelschap aanraden. Overigens kun je het ook gewoon met zijn drieën, vieren of vijven aan één tafel spelen. En ook dan lijkt het me erg leuk. Ga ik gauw proberen.