Niet roken niet bloggen
Bloggen was zo'n bezigheid om bij te roken. Of nou ja, om na te roken. Na elk stukje even een peuk. En even herbezinnen. Laatste foutjes eruit halen. Korte hijsen. En weer door.
Ik mis je zo, Cameltje.
Ik mis je zo, Cameltje.
posted by ricomanjaro at 9:09 PM
3 Comments:
Kom op, mensen, waar blijven alle hart-onder-de-riem-stekende steunbetuigingen aan deze dappere actie van een verstokte roker??! Hij heeft het moeilijk, hoor! Deze blog wordt toch door verschillende mensen gelezen?
DAPPER!!! Lees het nu pas, godverdomme, knap hoor!
Ik steek er spontaan even een peukje bij op... sorry, ik ben gewoon jaloers, heb er nu (met Joling-stem) effe de kracht niet voor om zelf weer als niet-roker door het leven te gaan!
Rico man, roken is smerig. Je meurt een uur in de wind als je effe buiten een peuk hebt gedaan, elke niet-roker en ex-roker ruikt je aankomen. En dat hoesten, ook al zoiets, is toch ook reteranzig? Om maar eens wat nadelen te noemen. Helpt geen reet hè, nadelen noemen, interesseert je geen hol als je waanzinnige trek in een Cameltje hebt. Fuck de nadelen! Roken! Nu! Dat schreeuwt elke vezel in je lijf. En dan schenk je een colaatje in (geen wijn, want oh die zin in een peuk...), schuif je achter je laptop en tik je hoe je je Cameltje mist. Weer geen peuk gerookt. Goed zo!
En ineens is daar die dag dat je je ineens realiseert: hé, het is al lunchtijd en ik denk nu voor het eerst vandaag pas aan een peuk! Volhouden, Versteegh!
Wow Enrico, wat goed van je. Eindelijk tot bezinking gekomen ;-) Doet Lennart met je mee?
Veel sterkte met het verwerkingsproces en de groeten aan iedereen bij KEO.
Groeten, Bart
Post a Comment
<< Home