War on terror roeit walvissen uit
Bush houdt niet zo van walvissen. Of in ieder geval meer van oorlog voeren. Een federale rechter in Californië vond het niet zo'n goed idee dat de Amerikaanse marine dood en verderf bleef zaaien onder een kleine dertig soorten zeezoogdieren in de kustwateren aldaar. De president vindt van wel.
De door de marine gebruikte sonar genereert een dermate hard onderwatergeluid dat het gevoelige communicatiesysteem van de dieren ernstig wordt verstoord. Daardoor kunnen zij geen voedsel meer vinden en niet meer navigeren. Ook menen deskundigen dat er een verband is tussen de sonar en de vele dode walvissen en dolfijnen die jaarlijks aanspoelen. Zelfs eigen onderzoek van de marine toont aan dat de sonar dodelijk kan zijn voor walvissen. Hun hersenen en oren worden opgeblazen als de dieren te dicht in de buurt komen. In Californië betreft het onder meer enkele soorten die met uitsterven zijn bedreigd.
De rechter bedacht daarom eerder deze maand een aantal overlast beperkende maatregelen voor de marine, zodat zij defensie niet hoefde te verbieden nog langer op deze manier te oefenen. Maar Bush heeft nu het plan van de rechter overruled. Want een zaak van nationale veiligheid. Waarmee hij ook meteen maar twee bestaande milieuwetten aan zijn laars lapt. Ergo: de rechter heeft haar uitspraak moeten aanpassen en van de oorspronkelijk voorgestelde maatregelen is weinig over.
De Californische kust is overigens niet de enige plek waar de Amerikaanse marine het zeeleven in gevaar brengt. In 2002 besloot Bush dat zijn watersoldaten de sonar in tachtig procent van de oceanen mochten inzetten. De war on terror was begonnen.
Hoe zou zo iemand nou aan zijn kleinkinderen vertellen over de natuur, over het leven in de oceaan? Zou hij ze op het hart drukken zuinig te zijn met de schepping van zijn god? Zou hij opbiechten dat opa ook wel eens wat walvissen naar diezelfde god heeft geholpen? Of zou hij gewoon zeggen dat het moslimterroristen waren?
Hoe het ook zij, de realiteit is dat de marine gewoon mag blijven oefenen in de kustwateren van Californië. Ik zou zeggen: gasten van Greenpeace, hoog tijd voor een bootje!
De door de marine gebruikte sonar genereert een dermate hard onderwatergeluid dat het gevoelige communicatiesysteem van de dieren ernstig wordt verstoord. Daardoor kunnen zij geen voedsel meer vinden en niet meer navigeren. Ook menen deskundigen dat er een verband is tussen de sonar en de vele dode walvissen en dolfijnen die jaarlijks aanspoelen. Zelfs eigen onderzoek van de marine toont aan dat de sonar dodelijk kan zijn voor walvissen. Hun hersenen en oren worden opgeblazen als de dieren te dicht in de buurt komen. In Californië betreft het onder meer enkele soorten die met uitsterven zijn bedreigd.De rechter bedacht daarom eerder deze maand een aantal overlast beperkende maatregelen voor de marine, zodat zij defensie niet hoefde te verbieden nog langer op deze manier te oefenen. Maar Bush heeft nu het plan van de rechter overruled. Want een zaak van nationale veiligheid. Waarmee hij ook meteen maar twee bestaande milieuwetten aan zijn laars lapt. Ergo: de rechter heeft haar uitspraak moeten aanpassen en van de oorspronkelijk voorgestelde maatregelen is weinig over.
De Californische kust is overigens niet de enige plek waar de Amerikaanse marine het zeeleven in gevaar brengt. In 2002 besloot Bush dat zijn watersoldaten de sonar in tachtig procent van de oceanen mochten inzetten. De war on terror was begonnen.
Hoe zou zo iemand nou aan zijn kleinkinderen vertellen over de natuur, over het leven in de oceaan? Zou hij ze op het hart drukken zuinig te zijn met de schepping van zijn god? Zou hij opbiechten dat opa ook wel eens wat walvissen naar diezelfde god heeft geholpen? Of zou hij gewoon zeggen dat het moslimterroristen waren?
Hoe het ook zij, de realiteit is dat de marine gewoon mag blijven oefenen in de kustwateren van Californië. Ik zou zeggen: gasten van Greenpeace, hoog tijd voor een bootje!
Labels: Media and Politics
0 Comments:
Post a Comment
<< Home